روزهای ما

خب این روزها هر روزش یه جور است انگار بعضی روزاش اونقدر عذاب آوره برام که فکر میکنم این پنج سال رو من دقیقا چیکار میکردم؟ دقیقا چیکار میکردم و بهش میگفتم تربیت؟ آنقدر عذاب آور بود که رفتم مشاور و تقریبا چیزی عایدم نشد!بعضی روزها هم عالی ان، بسیار عالی و من هم خوشحال!بعضی ساعت ها عالی ترند، پسرها با هم بازی میکنند و من ذوق میکنم و همین ساعت ها را تصویر کوچکی از آینده میبینم ... کاش به وبلاگ نویسی برگردم، دوستش دارم زیاد ... روزهای ما...

چقدر عجله دارند روزهاي سال ...

حسين را در آغوش ميكشم و باورم نميشود اين پسرك دوست داشتني تا دو ماه ديگر دو ساله ميشود ...

و يك چيزي آن وسطهاي دلم نگران ميشود همان عذاب وجدان هميشگي
اينكه براي محمد چها نكردم و براي حسين ...

روزهای ما...

سلام،

ديروز ماشين نبردمو سوار تاكسي شدم، آخرين باريكه سوار تاكسي شدم يادم نمي اومد! نه اينكه سوسول باشم نه! فقط موقعيتش نبوده با بچه كوچك و ....

اينقدر حس خوبي داشت كه فك كردم چه نعمت بزرگيه! حس كردم دارم تو اجتماع زندگي ميكنم .
وقتي از جاييكه كار داشتم اومدم بيرون شلوغ بود پر از هياهو !
واقعا چقدر دور شدم ازين هياهوها، همه جا با ماشين ، خريد لب فروشگاه و ....

ياد دوران دانشجويي بخير ...

روزهای ما...

آن قديمترها كه وبلاگ نويسي ميكردم همه فقط و فقط وبلاگ مينوشتند نه كانالي بود و نه اينستايي ... فكر كه ميكنم ميبينم همينطور كه وبلاگ جاي دفتر خاطرات را گرفت اينستا هم جاي وبلاگ را گرفته است، پس نبايد خرده گرفت به ننوشتن ها!

ولي دوستان وبلاگي قديمي ام مثل دوستان دوران دبستان هستند، همينطوريكه دوست دارم بدانم الان دوستان دبستانم چه ميكنند، دوست دارم يك پست از "الان" دوستان قديمي وبلاگي ام بخوانم .

روزهای ما...